GoD[nEs$] B!Es$ U~!!!

ใครยังไม่รู้เรื่องนี้ ((คิดว่าคงไม่มี)) อ่านได้ที่ปิงบุ๊คนะคะ

ข้อความจากเยซอง

ก่อนอื่น พี่ทึกกี้ครับ ผมเยซอง เมื่อวานผมได้ยินข่าวเกี่ยวกับอุบัติเหตุผมตกใจมาก ในฐานะที่พี่เป็นหัวหน้า พี่เป็นคนที่นำพวกเราแต่ผมก็ไม่มีโอกาสได้พูดขอบคุณหรือบอกว่าพี่ทำได้ดีมากเลยครับ ผมไม่เคยคิดเลยว่าการที่มีหัวหน้าอย่างพี่จะทำให้พวกเราอยู่กันได้อย่างอุ่นใจ ผมจะดูแลสมาชิกคนอื่นๆเป็นอย่างดีครับพี่ไม่ต้องกังวลนะครับ

แล้วก็ชินดง ! นายก็รู้ถ้าไม่มีนายพวกเราก็หัวเราะกันไม่ได้ใช่ไม๊ ? แล้วก็ถ้าไม่มีนายใครจะใส่เสื้อผ้าของนายล่ะเนี่ย ความสดใสของนายเป็นเหมือนเครื่องชี้ว่าเป็นตัวนาย นายต้องรีบรักษาตัวเร็วๆแล้วมาเป็นคนปลุกอารมณ์พวกเราอีกนะ

และอึนฮยอก เรารู้จักนายมานาย นายเหมือนน้องชายของเราจริงๆ เดินทางมาที่โซลเพื่อเป็นซูเปอร์จูเนียร์ มันทำให้เรารู้สึกปลอดภัยเมื่อตอนที่มีนายอยู่ในทุกๆที่ ความสัมพันธ์ของเรายังคงแข็งแกร่งอยู่ใช่ไหม ?

และมังแน (น้องคนสุดท้อง) ของเรา คยูฮยอน ถึงแม้ว่านายจะไม่ได้ยินเสียงของฉันตอนนี้ ฉันว่านายต้องขำแน่ๆถ้ามาได้ยินเสียงนี้ทีหลัง นายเป็นแขกบ่อยๆที่ MFY ไม่ใช่เหรอ นายชอบทำอะไรฮาๆแล้วก็ตอนที่ฉันชอบทำอะไรผิดพลาดถึงนายจะเป็นน้องแต่ก็ชอบดุฉันบ่อยๆ แต่ว่านายก็เป็นน้องชายที่ฉันจะไม่ชอบไม่ได้นี่นา ตอนนี้พี่ภาวนาให้นายตื่นขึ้นและหายไวๆ ถ้านายกลับมาออกอากาศกับสมาชิกซูจูอีกครั้ง ฉันจะไม่โกรธอีกถ้านายมาว่าฉันและทำอะไรต๊องๆอีก เข้มแข็งเข้าไว้นะ ได้ไหม ?

จากเยซอง

edit @ 2007/04/20 10:34:10

ข่าวล่าสุด อาการของคยูฮยอนเจ็บหนักกว่าที่คิด

เขียนเมื่อ 20 เมษายน 2550 เวลา 10.21 น. เวลาตามประเทศไทย

ล่าสุด โฆษกจาก SM ออกมาแถลงข่าวถึงอาการของคยูฮยอนดังนี้ "ตอนนี้อาการของคยูฮยอนโดยทั่วไปแย่ลง และไม่ได้ดีอย่างที่ตอนแรกเราแถลงข่าวไป" "ผมมีความเชื่อว่าอาการของเขาจะต้องดีขึ้นทีละนิดๆอย่างแน่นอน"

ส่วนคณะแพทย์กล่าวว่า จะยังคงต้องดูอาการไปอีกระยะหนึ่ง แต่สำหรับในวันนี้จะเป็นวันที่บอกได้ว่าอาการเขาจะมีทิศทางเป็นอย่างไร ซึ่งพรุ่งนี้น่าจะมีความชัดเจนมากกว่านี้

ขณะนี้ท่อที่สอดเข้าไปช่วงอกเพื่อช่วยให้คยูฮยอนหายใจสะดวกขึ้นก็ดูอาการไม่ค่อยดี เพราะสิ่งที่น่าเป็นห่วงที่สุดคือการหายใจของคนไข้ และที่สำคัญเลือดที่ออกตรงช่วงปอดก็ยังคงพบได้อยู่ มันเร็วเกินไปที่จะบอกว่าอาการของเขาจะต้องดีขึ้น ซึ่งจะต้องใช้เวลาดูอาการต่อไป

การรักษาในขั้นตอนต่อไปจะเริ่มขึ้นหลังจากปอดได้กลับคืนสู่สภาพที่แข็งแรงพอที่จะนำเข้ารักษาต่อไป

เครดิต : สยามโซน

ชีวิตคนเรา เวลามันจะตกต่ำถึงที่สุดมันก็เป็นแบบนี้เองเหรอเนี่ย...

มิคกี้เข้าโรงพยาบาล สาเหตุจากโหมงานหนักจนโรคหอบหืดกำเริบ

มิคกี้ กับคยู...

ต่อไปนี้จะจบช่วง ((ค่อนข้าง)) มีสาระแล้วนะคะ ถึงช่วงแพล่มแล้ว ถ้าไม่อยากอ่านก็ไม่ต้องอ่านก็ได้

เมื่อวานนี้ตอนประมาณ 6 โมงเย็น นั่งกินข้าวอยู่แล้วพี่ตูนก็โทรมาคุยด้วย คุยไปคุยมาก็วางสายแล้วกินข้าวต่อ ตอนนั้นอยู่ที่ร้านพ่อ พ่อเลยถามว่าทำอะไรอยู่ เราก็ตอบว่านั่งฟังเพลงอยู่ พ่อถามทำไมไม่เล่นเน็ตเหรอ เราก็ตอบว่าไม่เอาหรอก...ขี้เกียจเล่น ไม่มีอะไรอ่านหรอกตอนนี้อ่ะ ((เพราะวันก่อนเพิ่งเล่นขนาดหนักไปด้วย))

กลับมาบ้านก็ไปเอาเทปรายการ Eastreet ที่อัดไว้มาดู วีเจลูกเกดยังบอกอยู่เลยว่า วันที่ 25 เมษายน รายการ The Interview จะเอาสัมภาษณ์ K.R.Y. มาออก เรายังดูตัวอย่างสัมภาษณ์ ตอนที่คยูบอกว่าตัวเองชอบดู series เกาหลีแบบย้อนยุค โดยเฉพาะ "จูมง" เนี่ย เรายังคิดอยู่เลยว่าต้องดูให้ได้ ดูจบชั่วโมงนึงก็ไปอาบน้ำ

แล้วทีนี้ พออาบน้ำเสร็จ นั่งอ่าน Goth อยู่ ตูนก็ยิงมาอีก 3 ครั้ง จนครั้งสุดท้ายเรารับทัน เลยคุยกันแล้วตูนให้โทรกลับ ((เหอๆ)) เราก็โทรกลับหาตูน

ตูน : นี่ตัวเองรู้ข่าวนั้นยังอ่ะ

เรา : ข่าวอะไร

ตูน : ก็ไอ้ข่าว suju อ่ะ

เรา : ไม่เห็นรู้เรื่องเลย ข่าวอะไรก็รีบๆ บอกมาดิ

ตูน : พูดอย่างงี้แสดงว่าไม่รู้จริงๆ สิ

เรา : จะบอกก็รีบๆ บอกมาสิ ((เริ่มหงุดหงิด))

ตูน : ข่าวคยูไง

เรา : อะไร...คยูเป็นอะไร ไปทำสาวท้องเหรอ

ตูน : ...

เรา : รีบๆ บอกมาสิ

ตูน : ก็ที่คยูรถคว่ำอ่ะ

เรา : ...

ตูน : ...

เรา : ...อย่ามาแหลไป

ตูน : เฮ้ย ไม่ได้แหล

เรา : อย่างคยูเนี่ยนะ ???

ตูน : คยูเนี่ยแหละรถคว่ำ

เรา : จริงง่ะ

ตูน : เปิดดูข่าวดิ ในปิงบุ๊คอ่ะ

เรา : ((พอดีตอนนั้นน้องสาวเล่นเน็ตอยู่ เลยสั่งให้มันเปิด))

ตูน : เปิดได้ยัง อ่านให้ฟังด้วย

เรา : ...

พออ่านให้ฟังซัก 2-3 อัน เราก็เลยเริ่มชวนคุยนอกเรื่อง...ไม่อยากพูดถึงเรื่องคยูแล้ว...พอคุยกันซักชั่วโมงนึงก็วางไป เราเลยนอน

ทีนี้ ตอนนอนก็นอนไม่หลับ พลิกไปพลิกมา เลยนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เพิ่งอ่านสัมภาษณ์ใน Sincere ไป เกี่ยวกับงาน พัทยามิวสิคเฟสเนี่ย แล้วรยออุคบอกว่าฟังเพลง Smile ของคยูแล้วจะหลับสบาย เราเลยไปหยิบมาฟัง...เท่านั้นแหละครับ ร้องไห้เป็นท่อประปาแตกเลย ตอนนั้นเลยนอนไม่หลับ ((ประมาณตี 1 แล้วแหละ)) นอนร้องไห้ตั้งนาน...ภาวนาอยู่ในใจว่า "เค้าต้องรอด เค้าต้องรอด เค้าต้องรอด เค้าต้องรอด" เหมือนเป็นคนบ้า ร้องไห้เสียงดังก็ไม่ได้ เดี๋ยวน้องที่นอนอยู่ข้างๆ จะตื่น

อีกซักไม่นาน ((ไม่ได้ใส่แว่นเลยมองไม่เห็นนาฬิกา)) ก็ลุกขึ้นมาอธิษฐาน นี่เป็นครั้งที่ 2 ที่เราอธิษฐานเพื่อคนอื่น อาจจะดูเห็นแก่ตัวแต่มันเป็นความจริง ครั้งแรกเราอธิษฐานให้พลอยตอนที่พลอยไม่สบาย ((ไอ้วันนั้นแหละ)) แต่ครั้งนี้เราอธิษฐานยาวนานที่สุดเท่าที่เคยทำมา ไม่ได้พูดอะไรมากนอกจากว่า "ลูกรู้ว่าพระองค์กำลังมองดูลูกอยู่ และลูกเชื่อว่า ((ใช้คำพูดของเยเย่)) นี่เป็นการทดสอบจากพระองค์ และลูกก็เชื่อในตัวพวกเค้าว่าพวกเค้าต้องผ่านพ้นเหตุการณ์นี้ไปได้ด้วยดี ลูกขอให้พระองค์คุ้มครองพวกเค้า ปกป้องพวกเค้า ขอให้พวกเค้าปลอดภัย ขอให้เค้ากลับมาร้องเพลงได้ เต้นได้ หรืออย่างน้อยก็กลับมายิ้มให้ลูกและคนอื่นๆ ได้เหมือนเดิม

หลังจากนั้นก็หลับไปนิดหน่อย ตื่นอีกทีก็เพราะลุกขึ้นมากินน้ำ แล้วก็ไม่หลับอีกเลย นอนคิดอะไรไปเรื่อยๆ อย่างนั้น แล้วก็ค่อยได้ยินเสียงพี่เค้าตื่นมาเช็ดบ้านกวาดบ้าน ได้ยินเสียงประตูบ้านเปิด เท่านั้นถึงได้รู้ว่า ตี 5 แล้ว

ตอนนี้เลยปวดตามากๆ เพราะนอนไม่พอ แล้วก็ร้องไห้ทั้งคืน ตอนนี้เห็นอะไรก็เป็นเรื่องเกี่ยวกับคยูหมดเลย เช่นดูข่าวเมื่อเข้า ข่าวนักศึกษาเกาหลีใต้ยิงคนตาย ก็นึกถึงคยูเพราะนามสกุลเดียวกัน เห็นโฆษณายาสีฟันที่มัเนป็นรูปรถชนก็นึกถึงอุบัติเหตุครั้งนี้ แม่ฝากให้พิมพ์งานก็มีเรื่องเกี่ยวกับปอดแล้วก็ซี่โครง...ไม่ว่าจะมองไปทางไหนๆ ก็เอาไปผูกกับเรื่องคยูได้หมดเลย

เมื่อเช้านี้ตื่นมายังคิดอยู่เลยว่า เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นจริงๆ เหรอ เพราะตอนที่รู้ข่าวมันก็มืดแล้ว ((รู้ช้ากว่าคนอื่นเค้า)) ตอนที่นอนเศร้าทั้งคืนก๊ยังมืดอยู่ พอมาตอนเช้า เห็นท้องฟ้าสว่างๆ เห็นน้องตื่นนอน เห็นแม่เข้ามาเอาเสื้อผ้า เลยรู้สึกว่า...เรื่องอย่างนั้นมันเกิดขึ้นได้ด้วยเหรอ... มันเกิดขึ้นจริงๆ ใช่มั้ย?

แล้วพอคิดได้ก็ไม่สามารถบอกให้ตัวเองเชื่อได้ว่า ตอนนี้คยูเข้าโรงพยาบาล...ตอนนี้เค้ากำลังรอผ่าตัดอยู่ ถึงอาการจะ stable ((นึกคำพูดไม่ออกอ่ะค่ะ)) แล้ว แต่ก็ยังสงสารเค้าอยู่ดี

เหตุการณ์ครั้งนี้ไม่ใช่ความผิดของคยู ของสมาชิก หรือของผู้จัดการ แต่เราจะขอบอกว่ามันเป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆ ถึงคนอื่นจะพูดยังไงก็ตาม มันไม่ใช่ความผิดของคนขับ ที่ยางล้อรถมันระเบิด และมันไม่ใช่ความผิดของคยูที่เลือกไปนั่งหลังคนขับ... มันไม่ใช่ความผิดใครทั้งนั้น...แต่ทุกคนต้องผ่านมันไปให้ได้

ขอแค่อย่างเดียว ขอให้คยูกลับมาเป็นเหมือนเดิม ขอให้เค้ารอดปลอดภัย...

เราจะไม่อัพบล็อกอีก ((ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง)) จนกว่าจะถึงวันที่ 6 พฤษภา

ตอนนี้ช่วยกันโหวตด้วยนะ

>>*เอ้าโหวต*<<

ตอนนี้คะแนนตามมิยอนอยู่ประมาณ 60 คะแนน

ช่วยกันหน่อยนะคะ

ขอบอกว่าคนที่ทนอ่านจนจบ ((จะมีมั้ยเนี่ย)) โคตรจะอึดเลยค่ะ ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ

edit @ 2007/04/20 15:56:49